Tamara, 23 april 2011
Kenia , Mombassa 33°

The wedding day

The wedding day…
Eindelijk!!! Een verhaal over de bruiloft van Mirjam en Daniel.
Mijn familie kwam 4 april aan op de luchthaven van Mombasa. Ik ben ze op wezen halen samen met Sam de safaridriver. Super leuk dat ome Goof, tante Marijke, ome Floor, nichtje Jane, papa en Ria en D-J nu ook voor 2 weken naar Kenia konden afreizen. Eindelijk papa en Ria ook in Kenia!!! Super!
We zaten met zn allen in Reef hotel waar we het heel gezellig hebben gehad met elkaar. In de eerste week hebben we de OBC boys, de DCC kids en de Lioness kids bezocht. We reisden met de matatu (dat moesten ze natuurlijk ook ervaren) motortaxi’s, fietstaxi’s, Tuk tuks en en taxi’s. Ook een Mombasa tripje gedaan. Een hele leuke ervaring voor iedereen.
Toen de 7de naar Oeganda (helaas moesten we papa achterlaten in Mombasa vanwege gezondheidsredenen). In de loop vd middag kwamen we aan in Kampala, hoofdstad Oeganda, in Ndere cultureel centrum waar we sliepen. Het viel ons meteen op dat Oeganda veel groener was dan Kenia en veel heuvels, prachtig. Vrijdags probeerden we Kampala te verkennen maar there is a lot of trafic allways any time… Toch leuk om wat gezien te hebben en ’s middags naar kinderdorp Balamu Children’s Village van onze vrienden Chris en Jurjanne. Een mooie rit er naar toe en goed om te zien wat voor werk hun allemaal verzetten voor de kinderen!

Dan de bruiloft. Het begon een uur te laat…tja. We gingen met zn allen naar de kerk. En Mirjam werd binnen gebracht door Ria omgeven door 6 prachtige kleurrijke bruidsmeisjes. Daniel werd binnen gebracht door een vriend vergezeld van 6 lieve mooie jongentjes. Het bruidspaar werd direct op het podium gezet en een kwartier later waren ze getrouwd. Ze zagen er beide prachtig uit, ietsje gespannen toch ook wel… De pastor had een mooi woord en daarna werd er getekend en gefeliciteerd. Een groepje meiden deed tussendoor nog een dansje en een lied en bij het uitgaan van de kerk werd Dit is de dag gezongen. Toen werden er foto’s gemaakt en daarna terug naar Ndere voor wat eten en het bruidspaar werd daar ook gefotografeerd. De rest vd gasten bleef in de kerk waar later ook de receptie was.
De receptie werd goed bezocht door veel familie van Daniel, vrienden, wij en wat pottekijkers…(misschien valt er nog iets te halen…). De cake is een big thing in Oeganda en daar wordt uitgebreid de tijd voor genomen. Iedereen krijgt een klein stukje en het bruidspaar geeft elkaar ook een stukje etc, een heel gebeuren. De Oegandezen slaan wat kreten uit van blijdschap en maken een rondedansje. Wij bekijken alles rustig…
Er werden wat dansjes gepresenteerd door vrienden en kinderen en ook Jane en ik hebben nog gedanst met wat Oegandezen, we kregen applaus… Halverwege kreeg Mirjam een Oegandeze jurk aan waar je wat dikker in lijkt want daar houden de Oegandezen van, vooral de mannen denk ik… Wij vonden de witte jurk toch mooier! Ook werd er gespeecht door familie en vrienden en ik kwam dus ook onverwacht aan de beurt zonder enige voorbereiding maar het ging goed. Ook was er eten, best lekker, en de nieuwsgierige apen kregen ook wat, er was genoeg. Er werden cadeaus overhandigd, waaronder ook een kip vd opa van Daniel en wat kalkoenen. Toen was het feest afgelopen en zaten we met zn allen de volgende ochtend om 7 uur al weer op het vliegveld incl Mirjam en Daniel terug naar Mombasa.
Papa wachtte ons op in het hotel en de foto’s werden bekeken. De familie ging met het kersverse bruidspaar een paar dagen op safari en de 16de was het feestje in Mombasa.
Dit was een soort kinderfeest! OBC boys (25), DCC kids (37), Lioness kids (16) en straatkinderen (50). Ook nog wat vrienden vd kerk en andere vrienden en bekenden. Het was een erg leuke en ontspannen dag ook voor Mirjam en Daniel. Het feest vond plaats bij het project van Daniel en alles zag er mooi versierd uit. Ze kwamen aan op een motor en Mirjam had haar witte jurk weer aan. De kids begroette hen met bellenblazen en veel lawaai! De pastor vd kerk hield een korte overdenking en sprak een zegen uit. Daarna optredens vd kinderen en natuurlijk ook weer cake. Het was heel gezellig. Ook werd er weer gedanst, vooral de de straatkinderen, zij hadden natuurlijk ook een super dag! Papa hield ook een speech, in het Engels zelfs! Er was eten, Pilau, chapati, vlees, spaghetti en fruit. De meiden van DCC hebben heel goed geholpen met snijden van fruit en een aantal vriendinnen met het opscheppen vh eten. Er was een team (5 mensen en ik was er 1 van) samengesteld om dit feest te organiseren. Natuurlijk was niet alles tot in de puntjes georganiseerd dus op de bruiloft renden Dennis en ik veel heen en weer en deelden we orders uit aan anderen…Het ging eigenlijk heel goed verder. De leiders van de straatjongens trokken hun mond ook open als het nodig was en zo verliep alles goed. Iedereen was tevreden aan het eind vd dag, het was super weer, iedereen blij. De familie ging naar huis en ik bleef nog even wat regelen voor de streetboys. Ik ging samen met hen terug in de matatu, wat een toestand. T’was al donker en geen matatu te krijgen. Gilbert de organisator van de straatkinderen werd wat gestrest (er was vooraal veel lawaai bij de bushalte…) maar uiteindelijk kwam er een lege matatu waar ze toen alle 50 in wilden (officieel 14 personen in 1 matatu). Na wat ellebogen werk zaten er een stuk of 20 in en dat was ok. Toen de volgende, op de zelfde manier, hier en daar kwam er een stok te voor schijn en werd er in het licht vd koplampen wat klappen uit gedeeld maar het kwam weer goed. Ik ben met de laatste matatu meegegaan en de conducteur had nog nooit zo’n stel bij elkaar gehad… hij zette me wel af voor de deur vh hotel dus dat was erg aardig.

Zo, dit was de wedding van Mirjam en Daniel.
Over een paar dagen zal ik nog wat schrijven over de weken ervoor.
Met de familie hebben we een super leuke tijd gehad. Het was een hele ervaring voor ze maar dat zullen een aantal van jullie nog wel horen!

Liefs, Tamara

Tamara in Kenia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl